Każda inna, każda piękna i ważna.

Na pierwszy rzut oka bardzo inne.

 

Jedna lubi patrzeć w oczy, trzymać za rękę, często się spotkać i głęboko rozmawiać.

Druga szalona – biegnie, uśmiecha się, potrąca ludzi, a przepraszając już jest ich powierniczką i przyjaciółką.

 

Bliskość chodzi ostrożnie. Przygląda się. Czasem milczy, obserwuje, słucha, zanim się przekona, że warto się włączyć w rozmowę i że ta rozmowa nie będzie o niczym.

 

Czarująca gdzie się nie pojawi spotyka przyjaciół. W zasadzie na świecie są tylko przyjaciele, ale niektórych jeszcze nie spotkała.

 

Bliskość ceni sobie regularne spotkania, tylko we dwoje, albo ewentualnie kilka osób.

Czarująca z rozwianym włosem gna na spotkanie przez całe miasto, z osobą której jeszcze nie zna, ale która do niej napisała, że chce się spotkać.

 

Bliskość kiedy nie było rozmowy na głębinach dusz, martwi się o tą relację.

 

Czarująca jest zafascynowana jak wiele ją z innymi łączy i jakie to jest ekscytujące o tym rozmawiać.

 

Bliskość bardzo lubi czuć się zauważona, ważna, potrzebna.

 

Czarująca uwielbia gdy napotkani ludzie odchodzą z uczuciem zrozumienia, ważności i z nadzieją.

 

Czasem wydają się z odległych biegunów.

Tak inne, tak nie do pogodzenia.

I zazwyczaj albo jedna albo druga dominuje na liście talentów.

 

A co jeśli znajdują się jedna przy drugiej tuż obok siebie.

Pozostaje wtedy pytanie: jak żyć?

Chętnie opowiem bo właśnie tak mam.

 

Kto jeszcze jest w tym klubie?

 

Talent Czar i Talent Bliskość (Woo & Relator).

 

Cała jestem z talentów! Ty też!